Jako syn psychiatry, który był absolutnym pasjonatem motoryzacji, pamiętam, jak siedziałem mu na kolanach, gdy prowadził ogromne amerykańskie samochody, które tak bardzo kochał.

Nic więc dziwnego, że wkrótce po zdobyciu prawa jazdy wkroczyłem w świat sportów motorowych. Zacząłem od testów umiejętności, ale bardzo szybko wielu zachęcało mnie do przejścia na wyższy poziom, czyli rajdów. Jednak moja pasja do prędkości sprawiła, że ​​przez kilka lat rywalizowałem jednocześnie na torach, w wyścigach górskich i wspomnianych rajdach. Potem przyszły trofea od różnych marek.

Nie lubię opowiadać o sobie ani się przechwalać, dlatego pokażę Wam kilka zdjęć z mojego udziału w imprezach motoryzacyjnych.

Cała ta działalność związana ze sportem motorowym musiała zostać zintegrowana z moim życiem zawodowym, czyli z moimi innymi pasjami, hotelarstwem i gastronomią. Musiała się też dostosować do różnych okresów, kiedy mieszkałem poza Portugalią, na przykład przez około pięć lat w Londynie.

Zawsze marzyłem o posiadaniu kilku samochodów kolekcjonerskich. Uważam je za jedne z najpiękniejszych dzieł sztuki, jakie zaprojektował i stworzył człowiek. Mają one ogromną zaletę, w przeciwieństwie do innych, bardziej statycznych pojazdów, polegającą na tym, że można nimi jeździć i podziwiać je w różnych środowiskach i krajobrazach, w towarzystwie kogokolwiek zechcemy. Jestem również głęboko przekonany, że jesteśmy jedynie tymczasowymi właścicielami tych fantastycznych dzieł sztuki i że powinniśmy je pielęgnować, utrzymywać i dbać o nie, dopóki nie obejmie ich kolejny właściciel.

Dlatego czuję się w pełni spełniony dzięki licznym, pięknym klasycznym samochodom, które miałem, które mam obecnie i które mam nadzieję mieć w przyszłości.