Samochody od dawna służą jako płótno dla sztuki. Najsłynniejsze transformacje zostały wykonane przez George’a Barrisa i Hollywood, ale tysiące rzemieślników doprowadziło wiele samochodów do poziomu wyłącznie samochodów pokazowych, co oznacza, że są one tak wyjątkowe, tak dziwaczne, tak zmodyfikowane, że jazda nimi po ulicach staje się niemożliwa, a nawet nieco nielegalna. Samochody artystyczne, wystawy SEMA, prototypy i inne są przeznaczone do życia na scenie i w zamkniętych przyczepach, zamiast jeździć na pokazy. I cieszymy się, że istnieją!
W ramach sprzedaży komisowej, jedna z najbardziej szalonych przejażdżek, jakie mieliśmy w Classic Auto Mall, i mieliśmy samochód Flintstone, więc wiesz, że to o czymś mówi! Wysoce zmodyfikowany estetycznie Ford Thunderbird z 1962 roku, który nadal jest rozpoznawalny jako Thunderbird, ale jest bardzo, bardzo daleko od swojej oryginalnej konfiguracji. Zdobył wiele nagród Best of Show i to nie jest zaskoczeniem. Przyjrzyjmy się temu…
Nadwozie.
Gładkie linie i szklane wykończenie tego samochodu są uderzające. Wysokiej jakości lakier ma głęboki, głęboki kolor Antifreeze Green Metallic. I podobnie jak płyn niezamarzający, ma w sobie blask. Każdy centymetr samochodu został w jakiś sposób zmodyfikowany, w tym przód, gdzie wyrazisty grill oryginału został oczyszczony, a krawędź maski wyprostowana, tworząc łuk nad reflektorami. Ale jest tu wystarczająco dużo, aby rozpoznać jego pochodzenie. Zniknęły metalowe elementy ozdobne na górnej części błotnika, tuż przy masce. Wszystko zostało połączone w ciągły strumień zieleni, bez żadnych emblematów ani ozdób. Dawniej okrągłe lusterko boczne zostało zastąpione kanciastym elementem pasującym do nadwozia, a klamki zostały wygładzone. Więcej gładkości nadano tylnym światłom, które są płaskimi, jednolitymi czerwonymi okręgami, wyglądającymi jak wystające pociski. Samochód jest bez zderzaka, ale wnęka koła zapasowego, misternie wyrzeźbiona w bagażniku, dodaje mu faktury. Dziki dach, prawdopodobnie najbardziej efektowny element samochodu, to płynnie poprowadzona taśma z pleksiglasu, wsparta na ręcznie wykonanej ramie ze stali nierdzewnej. Ten dach typu bubble top, nawiązujący do Batmobilu z lat 60., jest zdejmowany przez nadawcę. Dach jest otwarty, zasłaniając owiewki w kolorze nadwozia. Kołpaki turbinowe w stylu Rat Rod dodają dramatyzmu, a tylne koła są częściowo zakryte osłonami błotników. Jedynym mankamentem jest jedna bańka lakiernicza przy linii nadwozia.
Wnętrze
Stałe, płetwiaste okna górują nad metalowymi drzwiami panelowymi, które pasują do koloru nadwozia. Opadający wzór kości słoniowej w skórze syntetycznej akcentuje drzwi. Fotele kubełkowe są pokryte skórą w kolorze kości słoniowej z pasującą zieloną skórą ze wzorem aligatora. Kierownica ma niesamowity półksiężycowy kształt, niepodobny do niczego, co widzieliśmy wcześniej, a na jej środku znajduje się duży chromowany klejnot. Podłoga wskaźników to samodzielna rzeźba w kształcie lancy z zielonym wzorem wężowej skóry i mieszcząca dwa wskaźniki Dolphin, białe z czerwonymi igłami. Metalowa deska rozdzielcza rozlewa się na konsolę środkową, która spływa serią metalowych prętów, które wyginają się i płyną obok siedzeń na środku. To czyste widowisko, nie ma przycisków, przełączników, uchwytów na kubki ani niczego innego na „konsoli”. To po prostu dzieło sztuki. Niski zielony dywan pokrywa podłogę, na której znajdziemy pedały z unikalnymi metalowymi płytkami z wytłoczonymi wzorami.
Układ napędowy
Blok i pokrywy zaworów są pomalowane na jaskrawoczerwono, a komora silnika jest bardzo czysta. Znajdziemy tu silnik V8 o pojemności 390 cali sześciennych z gaźnikiem 4-gardzielowym, połączony z 3-biegową automatyczną skrzynią biegów Cruise-O-Matic. Moc jest obecna z tyłu, gdzie zamontowano 9-calową skrzynię biegów Forda z przełożeniem 3.00. Z przodu i z tyłu zamontowano hamulce bębnowe.
Podwozie: Podwozie:
Zasadniczo jakość jazdy pod spodem: obszary rdzy powierzchniowej, trochę oleju na tylnym dyferencjale i kilka ogólnych zabrudzeń drogowych. Zauważyliśmy dwa miejsca poprzednich poprawek na tylnym nadwoziu samonośnym. Podwójny układ wydechowy opuszcza silnik niezależnie, a następnie trafia do dwóch tłumików MagnaFlow i upuszcza powietrze tuż przed tylną osią pod samochodem. Sprężyny śrubowe znajdują się w przednim niezależnym zawieszeniu, a resory piórowe przejmują obciążenie z tyłu.
Właściwości jezdne:
Wyjechaliśmy tym niskim samochodem z garażu na pętlę testową. Nie odważyliśmy się wjechać do miasta Morgantown, ponieważ mogłoby to spowodować zbiegowisko. Pozostaliśmy na płaskim terenie i przetestowaliśmy wszystkie funkcje. Samochód prowadził się przyjemnie, a wszystko, co pozostało w samochodzie, takie jak światła i kierunkowskazy, działało. Następnie wróciliśmy do środka, zanim wieść rozeszła się po mieście.
Thunderbird
